Jaarboek

Langzaam dringt het tot me door, het is vandaag de laatste schooldag. Er zijn feestjes op school met pizza, films en veel afscheidszoenen. Vandaag mochten ook de jaarboeken weer mee, zodat iedereen handtekeningen van vrienden, klasgenoten en juffen kan verzamelen.

De afgelopen dagen stonden in het teken van optredens. Vorige week donderdag waren we op school voor een concert van het Kindergartenkoor. De muziekjuf had liedjes en dansjes met de jongsten van de school ingestudeerd. Vooral tijdens het enthousiast meegezongen schoollied (‘We’re the Brookwood bears’), pinkte menig moeder een traantje weg. Daniël deed geweldig mee, kende alle dansjes en wist veel woorden. Soms net een beetje te laat, maar daar maakte niemand zicht druk om.
Gisteren lieten de leerlingen van mrs Wood, Daniël z’n reguliere klas, aan de ouders zien hoeveel ze hadden geleerd. Ze mochten om de beurt een zelf geschreven verhaal voorlezen. Daniël las voor uit z’n favoriete boek en deed dat zonder haperen.
Ik was niet alleen vorige week donderdag en gisteren op school, afgelopen dinsdag was ook al een schooldag. Daniël deed mee met de Talentenshow, samen met z’n vriendjes uit z’n speciaal onderwijsklasje. Ze deden het zo enthousiast, dat ze het meeste applaus kregen van alle acts.
Julian had in het publiek zitten kijken was onder de indruk van Daan. ‘Misschien dat ik volgend jaar samen met Alex mee moet doen’, zei hij die altijd en eeuwig de spotlights mijdt.

Vandaag ga ik voor de laatste keer naar school. Niet meer voor een optreden, maar om kadootjes te brengen voor de juffen die Daniël dit jaar zo fantastisch hebben begeleid. Het is tijd om afscheid te nemen, na vandaag zijn we geen onderdeel meer van de Brookwood Bears. Wat rest is het jaarboek, met alle foto’s, om nog lang in te bladeren.